บทที่ 103 คิดถึงมากรู้ไหม

ตอนที่ 103 คิดถึงมากรู้ไหม

+++แทน+++

ผมรู้สึกตัวอีกที ก็เมื่อไอ้พี่โฬมอุ้มผมมาวางไว้บนเตียงนอนหลังใหญ่ภายในห้องที่คุ้นเคย ผมสบตานิ่งอยู่กับเจ้าของห้อง ดวงตาคู่สีน้ำตาลทองแสนอบอุ่นและอ่อนโยนจ้องมาที่ผม ผมรู้สึกง่วงอยากนอนเต็มที เพราะตลอดคืนที่ผ่านมามีเรื่องวุ่นวายมากมายจนสมองผมล้าไปหมด แถมขาทั้งสอง...